+ نوشته شده در یکشنبه پنجم اردیبهشت 1389ساعت 12:28  توسط الهه
|

همه از زيسن معنايي دارند و در آن راهي را دنبال مي کنند، هر کس به مقتضاي عقلش و فهمش.
از نخل هاي درهم و غمگين پرسيدم: زندگي چيست؟
شاخه اي خشک و شکسته با دهان باد پاسخم داد که همين!
رود آرام و نرم، مي خراميد و پيش مي تاخت. پرسيدم زندگي را چگونه تفسير مي کني؟
رود گفت: دريا زندگي است.
دريا گفت: نه، ابرها زندگي اند. پرواز در بيکرانه ي آسمان.
شهیدان را به نوری ناب شوییم
درون چشمه مهتاب شوییم
شهیدان همچو آب چشمه پاکند
شگفتا آب را با آب شوییم